Cortisol: dat kleine hormoon dat blijkbaar óók nog iets over ons te zeggen heeft
Ben je moe, maar kun je ’s avonds niet slapen?
Heb je ineens zin in alles wat knapperig, zout of zoet is?
En waarom zit dat buikvet daar eigenlijk nog steeds alsof het huur betaalt?!
Cortisol en de overgang: waarom je buikvet, slaap en cravings ineens zo lastig kunnen doen. Misschien is cortisol wel een stukje van de puzzel waar je nog niet eerder naar hebt gekeken.
En nee: cortisol is niet de grote boeman en je hoeft ook niet na ieder drukke dag meteen te denken dat je “cortisol torenhoog” is. Maar dit hormoon speelt wél een belangrijke rol bij hoe je lichaam omgaat met stress, energie, slaap en je bloedsuikerspiegel.
En vooral als je in de overgang zit, weinig slaapt, altijd “aan” staat en ondertussen probeert af te vallen alsof je leven ervan afhangt… kan je lichaam soms behoorlijk duidelijk laten merken dat het allemaal wat veel is.
Je kent het misschien wel…
Je staat ’s ochtends op en denkt:
“Ik ben nu al moe.”
Je hebt nog helemaal niks gedaan.
Je hebt alleen je ogen open.
En tóch staat je hoofd al op standje 100.
Kinderen, werk, boodschappen, appjes, afspraken, was, huishouden, man die vraagt waar iets ligt wat letterlijk voor zijn neus staat…
En dan moet je óók nog gezond eten, voldoende bewegen, ontspannen, genoeg slapen én vooral niet stressen.
HAHA.
Lekker haalbaar.
Je lichaam kan daar alleen wat anders over denken. Langdurige stress kan ervoor zorgen dat je stresssysteem actief blijft en dat kan zich uiten in onder andere vermoeidheid, slaapproblemen, prikkelbaarheid en cravings.
Maar wat doet cortisol nou eigenlijk?
Cortisol is een hormoon dat wordt gemaakt door je bijnieren.
En het is helemaal niet slecht.
Sterker nog: je hebt het nodig.
Cortisol helpt je lichaam onder andere om alert te zijn, energie beschikbaar te maken en te reageren wanneer er gevaar of stress is.
Het probleem zit dus niet in cortisol zelf.
Het wordt vooral interessant wanneer je lichaam maar weinig momenten krijgt waarop het signaal “gevaar geweken, we kunnen weer ontspannen” daadwerkelijk binnenkomt.
Vroeger was het:
🐅 HELP, EEN TIJGER!
Nu is het:
📱 47 WhatsAppjes
💻 deadline
👩👧 gedoe met de kinderen
💸 rekeningen
😴 drie nachten slecht geslapen
🍷 slechte gewoontes
🏃♀️ toch nog even sporten
🥗 en vanaf maandag écht weer streng zijn
Je lichaam denkt niet:
“Ah, dit is slechts administratieve stress.”
Je stresssysteem reageert gewoon op de belasting die het ervaart.
En dan dat buikvet…
Ahhh.
Het onderwerp waar we allemaal spontaan iets harder van gaan ademen.
Je kunt gezond eten.
Je kunt afvallen.
Je kunt zelfs kilo’s kwijt zijn…
En tóch kan die buik als laatste blijven hangen.
Bij langdurige stress speelt cortisol een rol bij de regulatie van energie, bloedsuiker en vetopslag. Stress kan daarnaast invloed hebben op eetlust en cravings.
En hier gaat het vaak mis.
Want wat doen wij?
Meer discipline!
Minder eten.
Meer sporten.
Nog een wandeling.
Nog minder koolhydraten.
Nog harder ons best doen.
Terwijl je lichaam misschien juist schreeuwt:
“SCHAT… KUNNEN WE EVEN STOPPEN MET PUSHEN?”
Niet omdat je lui bent.
Niet omdat je geen discipline hebt.
Maar omdat afvallen niet alleen een kwestie is van minder eten + meer bewegen. Je slaap, stress, hormonen, omgeving en gedrag spelen allemaal mee.
En dan die nachten…
Overdag ben je een wandelende vaatdoek.
Om 21.30 uur denk je:
“Ik ga zo lekker slapen.”
22.30 uur:
“Waarom ben ik eigenlijk nog wakker?”
23.47 uur:
Zou ik die ene rekening nou al betaald hebben?
01.16 uur:
Waarom zei mijn moeder dat eigenlijk in 2014?
02.38 uur:
Google: “Waarom word ik iedere nacht wakker?”
😂
Een gezond cortisolritme volgt normaal gesproken een dag-nachtpatroon: hoger in de ochtend en lager richting de avond en nacht. Bij langdurige stress kan dat ritme verstoord raken.
En slechte slaap is vervolgens weer extra belasting voor je lichaam.
Hallo vicieuze cirkel.
Misschien herken je dit wel
Je hoeft natuurlijk niet bij ieder symptoom meteen te denken: DIT IS CORTISOL.
Maar als je meerdere van deze dingen herkent, is het misschien wel interessant om eens naar je totale belasting te kijken:
- je wordt moe wakker
- je bent snel overprikkeld
- je hebt veel trek in zoet of zout
- je slaapt slecht
- je lichaam voelt gespannen
- je hebt regelmatig brain fog
- je bent emotioneler of sneller geïrriteerd
- je hebt het gevoel dat je continu “aan” staat
- en dat buikje… dat verrekte buikje wil maar niet meewerken.
Dus moeten we nóg harder ons best doen?
Misschien juist niet.
Dat vond ik persoonlijk een van de interessantste inzichten.
Als je lichaam al langere tijd onder druk staat, kan nóg meer pushen juist voelen als nóg meer belasting.
Herstel hoort daarom óók onderdeel te zijn van je plan.
Niet:
“Ik moet meer doen.”
Maar misschien eens:
“Wat heeft mijn lichaam nodig om zich weer een beetje veilig en ontspannen te voelen?”
Regelmaat in eten.
Voldoende slaap.
Niet iedere training tot het gaatje.
Minder prikkels.
Rustiger ademhalen.
Grenzen stellen.
En vooral: stoppen met je lichaam behandelen alsof het je grootste vijand is.
En nee, je hoeft niet ineens zen te worden
Je hoeft van mij echt niet iedere ochtend om 05.00 uur op een yogamat te zitten met een kopje matcha terwijl je naar een boom kijkt.
😂
Maar kleine dingen kunnen al helpen.
Even naar buiten.
Een normale maaltijd in plaats van de hele dag op koffie leven.
Niet iedere avond tot middernacht scrollen.
Een wandeling.
Rustiger ademen.
Op tijd naar bed.
En misschien eens accepteren dat herstel óók iets doen is.
En dan zijn er de drops…
In de oorspronkelijke gids worden de drops gepresenteerd als ondersteuning bij stress, ontspanning en slaap.
En hier zou ik op mijn blog bewust niet gaan roepen:
“Dit verlaagt je cortisol en verbrandt je buikvet!”
Want zo simpel werkt een lichaam natuurlijk niet.
Ik zie zo’n product liever als ondersteuning binnen het grotere plaatje.
Dus niet:
drops nemen → niks veranderen → buik weg.
Was het maar zo’n feestje. 😂
Maar:
beter voor jezelf zorgen + slaap serieus nemen + voeding + beweging + stressmanagement + eventueel ondersteuning.
Dat is een veel eerlijker verhaal.
En juist dát past volgens mij veel beter bij Van Moeke naar MILF.
Want uiteindelijk gaat het hierom
Je lichaam is niet tegen je.
Ook als het voelt alsof het na je 40e ineens besloten heeft om totaal eigen regels te gaan hanteren.
Je bent niet “te slap”.
Je hebt niet automatisch te weinig discipline.
En je hoeft jezelf niet iedere maandag opnieuw te straffen omdat het weekend iets anders liep dan gepland.
Misschien moeten we wat vaker stoppen met oorlog voeren tegen ons lichaam…
…en eens kijken of we met dat lichaam kunnen samenwerken.
Want eerlijk?
Na alles wat we al hebben doorstaan, mag dat lijf van ons best een beetje TLC krijgen. ❤️
Van Moeke naar MILF betekent wat mij betreft niet: zo snel mogelijk een perfect lichaam krijgen.
Het betekent:
je weer lekker voelen in het lichaam dat je hebt.
Met iets meer kennis.
Iets minder gezeik.
En vooral een heleboel meer humor.
En natuurlijk: aanhoudende klachten, ernstige slaapproblemen of zorgen over je gezondheid? Bespreek die gewoon met je huisarts. Een supplement of drop is geen vervanging voor medische zorg.
